Monthly Archives: April 2009

Αγαπητοί μου κύριοι αρχηγοί των κομμάτων,

Γιατί πρέπει να πεθάνει ένας άνθρωπος για να ξεκουνηθεί λίγο το κράτος από την αδράνεια;

Η Κατερίνα Γκουλιώνη είναι νεκρή, βασανίστηκε. Κύριοι αρχηγοί, βουλευτές και λοιποί αν κάνατε κάτι γι αυτές τις γυναίκες τότε λυπάμαι δεν ήταν αρκετό! Οι γυναίκες αυτές συνεχίζουν και έχουν την ίδια μεταχείριση, συνεχίζουν και υπόκεινται στο βασανιστήριο της κολπικής εξέτασης και ένας θεός ξέρει πόσα άλλα βασανιστήρια ανέχονται.

Τί έχετε κάνει γι αυτό κύριοι; Σταματήσατε τα βασανιστήρια;

Τον 21ο αιώνα στις ελληνικές φυλακές μπαίνουν σε απομόνωση οι γυναίκες, χρήστες ναρκωτικών. Και το πρόβλημα δεν ξεκινά από την απομόνωση αλλά από την φυλάκιση.

Ο χρήστης δεν θα έπρεπε να φυλακίζεται κύριοι μου. Έχει ανάγκη από ψυχική και σωματική απεξάρτηση. Πετώντας τον σε αυτές τις άθλιες φυλακές πιστεύετε πως έχει πάρει το μάθημά του; Ή μήπως σαν χρήστης προκαλεί κακό στην κοινωνία;

Κάνετε διακρίσεις κύριοι μου διότι οι χρήστες δεν είναι επικίνδυνοι για την κοινωνία. Είναι επικίνδυνοι μόνο για τον εαυτό τους.

Εσείς κύριοι αρχηγοί, με τους απαρχαιωμένους σας νόμους και την απολιθωμένη σας πολιτική τί ακριβώς προσφέρετε σε αυτούς τους ανθρώπους; Τη φυλάκιση; Τον υποβαθμισμένο σε έσχατο σημείο ΟΚΑΝΑ;

Τελικά κύριοι αρχηγοί των κομμάτων, τί έδειξε η ιατροδικαστική εξέταση της Κατερίνας Γκουλιώνη; Δεν μας είπατε ποτέ. Στην μεταγωγή της πέθανε η γυναίκα, γιατί δεν έχει αναφερθεί σε καμία εφημερίδα, σε κανένα κανάλι κρατικό το αίτιο του θανάτου της;

Πρέπει κύριοί μου να πεθάνει ένας άνθρωπος για να μάθουμε τον αγώνα αυτής της γυναίκας και τα βασανιστήρια που έχει υποστεί η ίδια και οι συγκρατούμενές της στις φυλακές της Θήβας; Τα βασανιστήρια αυτά έχουν κριθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο παράνομα. Αυτό σας λέει κάτι; Έχει κινηθεί εισαγγελέας γι αυτή την υπόθεση;

Ξαναρωτώ, έχουν σταματήσει τα βασανιστήρια;

Καταλαβαίνω πως τον τελευταίο καιρό τροφοδοτείτε με περίσσια ματαιοδοξία τους προεκλογικούς σας αγώνες, όμως η ζωή ενός ανθρώπου που χάθηκε με τρόπο περίεργο θα έπρεπε να είναι το νούμερο ένα στην ατζέντα σας!

________

Μαζί με την Κατερίνα, υπάρχει και άλλο ένα θέμα. Ο Θεόδωρος Τενέζος. Κύριοι αρχηγοί, δυστυχώς «για εκείνον» (προσωπικά θα έλεγα «ευτυχώς») ο άνθρωπος αυτός δεν ανήκει σε καμία κομματική παράταξη. Και είναι αυτός λόγος να τον πετάξετε κυριολεκτικά στον δρόμο; Είναι λόγος αυτός να μην του συμπαρασταθείτε;

Μπορώ να «δικαιολογήσω» την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση για την παντελή τους αδράνεια διότι συναίνεσαν μετά από χρόνια διακυβέρνησης στην ένομη – παράνομη ύπαρξη των καρτέλ.

Κυρία Παπαρήγα, εσείς γιατί δεν λέτε κάτι στη βουλή; Κύριε Αλαβάνο και κύριε Τσίπρα, ο άνθρωπος είναι στην 60η ημέρα απεργίας πείνας, που είναι η ευαισθητοποίησή σας σε τέτοια θέματα; Που είσαστε κύριοι και κυρίες;

Αν πεθάνει θα είσαστε συνένοχοι στον θάνατό του. Μόνο μη σας δω να χορεύετε τσάμικα και να τρώτε αρνιά το Πάσχα, όταν ένας συμπολίτης μας αργοπεθαίνει στην Πατησίων 70 από τη δική σας αδράνεια, από την αναλγησία των κρατικών μηχανισμών, από την αδυναμία σας να τα βάλετε με τις μεγάλες εταιρίες – μαφίες – καρτέλ.

Αν για την Κατερίνα έγινε αναφορά στη Βουλή από βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, για τον Θεόδωρο δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα. Ακόμα ξαφνιάζομαι όταν ακούω συμπολίτες μου να μην ξέρουν ΤΙΠΟΤΑ για την απεργία του, για την έλλειψη μηχανισμών προστασίας του πολίτη καταναλωτή από την ασυδοσία των καρτέλ.

Και ο Θεόδωρος απεργεί για τα καρτέλ χάλυβα. Τα καρτέλ γάλακτος; Τα καρτέλ καυσίμων; Τί γίνεται με αυτά κύριοί μου και κυρίες μου; Ως πότε θα πληρώνουμε διπλάσια το ίδιο ελληνικό προϊόν που πωλείται σε ξένες χώρες; Και μία τελευταία ερώτηση (που αν σας είχα μπροστά μου ξέρω πως θα την απαντούσατε χωρίς να μου δώσετε την παραμικρή πληροφορία).

Αυτές τις ανεξάρτητες αρχές όπως την Εταιρία Ανταγωνισμού, την Προστασία Προσωπικών Δεδομένων, το Ινστιτούτο Καταναλωτών γιατί τις έχουμε; Για να στολίζουμε την Ελλάδα με τέτοια κτίρια που φέρουν τέτοιες ταμπέλες; Δεν υποτίθεται πως αυτές οι ανεξάρτητες αρχές προστατεύουν τον πολίτη; Και γιατί ή παύουν να υφίστανται (όπως η Ανεξάρτητη Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων) ή κάνουν πως δεν ακούνε;

Γιατί οι δημοκρατικοί θεσμοί που φτιάξατε για την προστασία του πολίτη αναιρούνται ή ακυρώνονται άμεσα από την κυβέρνηση, έμμεσα από τους υπολοίπους μέσα από τη σιωπή τους;

Ζητώ από τα κόμματα στης αριστεράς, τα οποία θέλω να πιστεύω πως ευαισθητοποιούνται σε τέτοια ζητήματα, να αποκοπούν από την στενόμυαλη κομματική τους υπόσταση και να κοιτάξουν στα μάτια αυτόν τον άνθρωπο. Να του μιλήσουν. Είμαι σίγουρη πως θα είναι πρόθυμος να ξαναπεί για χιλιοστή φορά την ιστορία του.

stopcartel

stopcartel1

stopcartel2

stopcartel3

Είχα πει στον άντρα μου να πάμε την Παρασκευή στην εκδήλωση συμπαράστασης που γίνεται για τον Θεόδωρο Τενέζο. Ο ίδιος δεν ήξερε και πολλά πράγματα, πέρα από τα άρθρα που του διάβαζα.

Ήρθε η Παρασκευή, πήρα την φωτογραφική μου μηχανή και μαζί με τον σύζυγό μου τραβήξαμε για Πατησίων 70, κάτω από την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Εκεί ήταν ο Θεόδωρος, με κόσμο να κρατάει στα χέρια του αναμμένα κεριά, όχι πολύς. Είχε και κιθαρωδούς που παίζανε παλιά και νέα τραγούδια.

Ο Θεόδωρος καθόταν στον καναπέ – κρεβάτι του και μιλούσε πάντα με κάποιον που ερχόταν να του πει δυό λόγια, να του κρατήσει συντροφιά, να τον ευχαριστήσει. Η web cam τώρα δεν έδειχνε τον Θεόδωρο, αλλά την μπάντα που τραγουδούσε κάτω από τα ξέπνοα κουρασμένα φώτα της πόλης. Το κλίμα κάθε άλλο από γιορτινό ήταν. Κάποια στιγμή ο Θεόδωρος σηκώθηκε, έκατσε δίπλα στον τραγουδιστή, πήρε το μικρόφωνο και μίλησε.

Μίλησε για την ασυδοσία του κράτους, μίλησε για τις εταιρίες και τα συμφέροντα που κρύβονται πίσω από αυτό. Μίλησε για τους bloggers και τον κόσμο μέσα από το FaceBook που τον στηρίζουν και κρατάνε το Stop Cartel ζωντανό. Μίλησε για την προσπάθεια μερικών να τον σπιλώσουν με ανυπόστατες κατηγορίες. Μίλησε για τον Αλέξη, για την κοινωνική εξέγερση που κυβέρνηση και αντιπολίτευση δεν έχει πάρει χαμπάρι. Είπε πως δεν φοβάται διότι αν θέλανε να τον «βγάλουν από τη μέση» θα γινόταν μία νέα κοινωνική εξέγερση. Είπε πως δεν έχει κάνει κάτι κακό, πως το κράτος ξέρει να φέρει τον εισαγγελέα και να τον μαζέψει από την Πανεπιστημίου 70.

Είπε και άλλα… όμως δεν τα άκουγα διότι η φωνή στο νου μου που ήταν πιο δυνατή έλεγε: «Αυτό τον άνθρωπο μπορεί να μην τον ξαναδείς ζωντανό» και αμέσως έτρεξαν τα δάκρυα ασυγκράτητα, αβίαστα. Όλοι ήμασταν βουρκωμένοι, ρουφάγαμε από ντροπή της μύτες μας, από ντροπή στον Θεόδωρο που μας έφερε τους φίλους του για να μας παίξουν μουσική.

Μας ζήτησε να χαμογελάσουμε και να χειροκροτήσουμε τους κιθαρωδούς. Τραγουδάγαμε βουβά τους στοίχους με συγκίνηση γι αυτή την κίνηση, την υπέρτατη απεργία που θα μπορούσε να κάνει ο συνάνθρωπός μας.

Ήρθε η ώρα να τον αποχαιρετήσουμε με τον σύζυγό μου. Πήγα κοντά του, με έβαλε ένας νεαρός να κάτσω δίπλα του, εκεί που κοιμάται και ζει τις τελευταίες 58 ημέρες. Του έπιασα το χέρι. Παγωμένο και στεγνό από την αφυδάτωση. Τα μάτια του, βούλιαζαν στις κόγχες όμως το χαμόγελό του ήταν ειλικρινές και ευγενικό. Μιλήσαμε για λίγη ώρα. Τέλος τον αποχαιρέτησα, λέγοντάς του: «Σε ευχαριστούμε που υπάρχεις». Ο άντρας μου, του έπιασε το χέρι, του είπε δύο λόγια συμπαράστασης. Φύγαμε και οι δύο βουβοί, βουρκωμένοι για το σπίτι μας.

Τα λόγια ήταν περιττά. Τα συναισθήματα που νιώσαμε ήταν ίδια.

Γυρίσαμε σπίτι.

Καλό σου βράδυ Θεόδωρε.

Ναι, το πήρα! Δεν χρειάστηκα τελικά την υπόδειξη ενός υπομνήματος – σημειώματος – επιστολής από τον Συνήγορο του Πολίτη (παρότι τους ενημέρωσα σε γραπτή αναφορά).

Θέλω να πιστεύω πως τα λόγια μου εκείνη την πρωταπριλιά προς τους υπαλλήλους και τον Διοικητή του τμήματος διαβατηρίων, βοήθησαν στο να θυμηθούν κάποιοι ότι ο καθένας μας έχει ατομικά δικαιώματα σε αυτή τη χώρα.

Υπάρχουν συγκεκριμένες οδηγίες από την Ευρωπαϊκή ένωση που θα πρέπει να ακολουθήσει η κάθε χώρα κατά γράμμα που αφορά την διαδικασία αιτήσεων και δικαιολογητικών για έκδοση διαβατηρίου. Τις οδηγίες που μπορείτε να τις βρείτε εδώ.
Άλλες χρήσιμες πληροφορίες για την πορεία της αίτησής σας μπορείτε να βρείτε εδώ.

Επίσης, για να μην σας κοροϊδεύουν, μάθετε πως το διαβατήριο θέλει 3 εργάσιμες ημέρες για να εκδοθεί από την ημέρα που καταθέτετε τα δικαιολογητικά.
Τέλος σε οποιαδήποτε περίπτωση που έχετε μία ιδιομορφία στο πρόσωπό σας ΔΕΝ θα την καταθέσετε στην υπεύθυνη δήλωση, ούτε θα ψαρώσετε και θα τρέχετε σε γιατρούς για να σας δώσουν ιατρική βεβαίωση. Επικαλεστείτε, ευγενικά τα δικαιώματά σας ως πολίτης και αν σας ζορίσουν ζητήστε στη νομοθεσία που επιτρέπει τέτοιου είδους διακρίσεις. Σε περίπτωση που ακυρωθεί η αίτησή σας, στείλτε μία ξεγυρισμένη επιστολή στον Συνήγορο του Πολίτη (πάρτε τον και ένα τηλέφωνο να σας δώσουν αριθμό πρωτοκόλλου). Βοηθάει αν πείτε επίσης στην αρχή πως «σε περίπτωση που μου ακυρώσετε την αίτησή μου (διότι σου το λένε όλη την ώρα αν έχεις κάτι «μη-συμβατό» στο πρόσωπό σου) θα προβώ διαφορετικά».

Για ό,τι νιώθουμε ότι θιγόμαστε, ως πολίτες, ως άνθρωποι να ζητάμε τον νόμο (παράγραφος, χρονολογία έκδοσης) από την αρχή που αναφέρει αυτού του είδους τις διακρίσεις.

Ήθελα να ευχαριστήσω του δικτυακούς φίλους του Twitter για την ηθική συμπαράσταση καθώς και όλους όσους απάντησαν στην παλαιότερη ανάρτηση.

Το ξέρουμε πως στην Πατησίων υπάρχει ένας άνθρωπος που αργοπεθαίνει;
Το έχουμε καταλάβει ρε παιδιά αυτό;
Το ξεχάσαμε;
Να το ξαναθυμίσουμε:
Ορίστε ένα όχι πολύ παλιότερο άρθρο και τους λόγους που έχει φτάσει αυτός ο άνθρωπος στο σημείο να διαμένει έξω από τα γραφεία της Επιτροπής  Ανταγωνισμού χωρίς τροφή! Η υπέρτατη απεργία. Καταλαβαίνετε αγαπητοί συνάνθρωποι πως αυτός ο συμπολίτης μας αντί να κάτσει στο ζεστό του και στεγνό του σπίτι και να δεχτεί την πολιτική των καρτέλ χάλυβα και σιδήρου στην Ελλάδα, έχει βγει στο δρόμο εδώ και 54ημέρες καθώς αρνείται να δεχτεί τροφή;

θα αφήσουμε να πεθάνει ο άνθρωπος κυριολεκτικά στο πεζοδρόμιο;

Τι θα κάνεις αγαπητέ μου πολίτη, αγαπητέ ψηφοφόρε, θα γυρίσεις πλευρό για να μην τον βλέπεις που πεθαίνει;

Τι θα κάνετε κύριοι αρχηγοί των κομμάτων; Θα δικαιώσετε αυτόν τον άνθρωπο; Θα απαλλάξετε την ελληνική αγορά από τα καρτέλ;

Θα βγάλετε αγαπητοί μου δημοσιογράφοι αυτή τη κατάντια στη φόρα;

Ρε παιδιά, ο άνθρωπος πεθαίνει, εκεί στην Πατησίων 70!


Υ.Γ.: Σε ευχαριστώ Αρκούδε μου