#GreekRevolution

Σταμάτα το μελόδραμα…

Πλανάται στον αέρα, στις διαδηλώσεις, παντού για την ακρίβεια αυτή η αίσθηση του περιμένουμε κάποιον να μας σώσει. Φυσικά δεν περιμένουμε να μας σώσει η τρόικα ή ο Γιωργάκης ή ο φίλος του ο Αντωνάκης που υποσχέθηκαν “σώσιμο”. Περιμένουμε από μία ανώτερη δύναμη, αυτή του κράτους, της κυβέρνησης να μας βρει δουλειές, να μας φέρει επενδυτές, να μην είναι αυτοί… Read more →

Παίρνοντας τι στα χέρια μας;

Έχω απογοητευτεί, απογοητευτεί πλήρως. Δεν περίμενα κάτι από κανέναν πολιτικό, από κανένα αριστερό/δεξιό/κεντρώο κόμμα. Περίμενα από τους ανθρώπους. Περίμενα πως το Σύνταγμα θα τους άλλαζε. Μου είχε πει κάποτε το Ύποπτο Μούσι: όταν θα σταματήσει αυτό που γίνεται εδώ [θα πάψει κάποτε] τουλάχιστον θα κοιτάμε με λησμονιά αυτό που χάσαμε. Ούτε αυτό δεν κάνουμε. Κοιτάμε τον εαυτούλη μας, την πάρτη… Read more →

Τον έλεγαν Δημήτρη Χριστούλα

Δεν μπορώ να το χωνέψω… με τίποτα. Όσο σκέφτομαι τον κύριο Δημήτρη, τόσο νιώθω ότι χάνω το μυαλό μου… Δεν θέλω να μην το σκέφτομαι… δεν θέλω να ξεχάσω γι αυτό και γράφω αυτό το ποστ. Για να μην ξεχάσω… Θα σου πω τι νιώθω… Νιώθω πως αυτό που έκανε ο κύριος Δημήτρης ήταν η επαναστατική αυτοθυσία που ξεπερνά την… Read more →

Το ανέκδοτο του ηθικού διδάγματος

Οι αντιδράσεις στα νέα μέτρα που θυμίζουν το ανέκδοτο με τον μαύρο ιππότη: Ήταν κάποτε ένα χωριό με 100 κατοίκους. Και ξάφνου εμφανίζεται ο Μαύρος ιππότης, με τη μαύρη πανοπλία με τη μαύρη ασπίδα, με το μαύρο ξίφος, με το μαύρο άλογο για να τους αφανίσει όλους! Κάνουν οι κάτοικοι: “Πω! Πω! Έρχεται ο Μαύρος ιππότης, με τη μαύρη πανοπλία… Read more →

Μετά τι;

Όταν μαζευόμασταν στο Σύνταγμα, και συζητούσαμε, καταθέταμε τις απόψεις μας στη λαϊκή συνέλευση, γραφόμασταν ή συμμετείχαμε σε ομάδες εργασίας, τι ακριβώς κάναμε; Ζυμωνόμασταν. Αυτό ακριβώς κάναμε. Ο καθένας μας, που δεν είχε αποβάλλει τα συστημικά στερεότυπα καπέλωνε τη λαϊκή συνέλευση, η οποία τελικά απέκτησε έναν χαρακτήρα οργάνωσης δράσεων: από δράσεις ουσιαστικές (τράπεζα χρόνου, συλλογική κουζίνα), μέχρι δράσεις διαδήλωσης (μαζευόμαστε εκεί,… Read more →

Κράτος Πολιτών

Βρισκόμαστε σε μία ανέλπιστη στιγμή στην ιστορία του τόπου μας. Οι πρωτοβουλίες πολιτών για την προστασία των αστέγων αυξάνονται, όμως μήπως τελικά υποκαθιστούν τον ρόλο που έπρεπε να είχε αναλάβει το ίδιο το κράτος; Ακούγοντας χθες τον Antidrasex στην εκπομπή του Radio Bubble, φώλιασε μέσα μου η ανάγκη λύσης… Όπως πολύ σωστά ανέφερε ο Antidrasex το κράτος είμαστε εμείς, οι… Read more →

Η κρίση ως κίνητρο να παραμείνουμε άνθρωποι

Το σημερινό αδιέξοδο είναι κοινωνικό. Δεν είναι εργασιακό. Η “κατάργηση” του δικαιώματος στη μισθωτή εργασία μάλλον είναι θετικό βήμα προς την κοινωνική συνειδητοποίηση της ύπαρξής μας και της σχέσης μας με τους συνανθρώπους μας. Το δικαίωμα στην εργασία κανένα συνταγματικό άρθρο δεν μπορεί να κατοχυρώσει. Έχουμε εκπαιδευτεί πως ο κύκλος της ζωής είναι το παιχνίδι, το σχολείο, το διάβασμα, το… Read more →

Αυτά που μας ενώνουν

Πως να σχολιάσει κανείς αυτά που συνέβησαν στις 19 και 20 Οκτωβρίου; Ο “εμφύλιος” που “ξέσπασε” στις 20 Οκτωβρίου, συνοδευόμενος το απόγευμα με ομοβροντία χημικών, ξύλο κρανοφόρων στο ΠΑΜΕ, στον κόσμο τριγύρω, ξύλο του ΠΑΜΕ και των ΚΝΑΤ στον κόσμο, ατελείωτο ξύλο, ναι, με ρόπαλα, μολότοφ προσγειώνονταν πάνω σε κόσμο και ένας νεκρός… Μετά αυτός ο εμφύλιος μεταφέρθηκε στην twitterόσφαιρα,… Read more →

Νομίζω πως ήρθε η ώρα…

Δεν νομίζω να υπάρχει απολύτως καμία αμφιβολία… Αυτή η κυβέρνηση δεν πρόκειται να σταματήσει να επιβάλλει νέα μέτρα. Από την αρχή ο στόχος της ήταν να να ξεπουλήσει για πενταροδεκάρες τη δημόσια περιουσία, να εξαθλιώσει τις εργασιακές συνθήκες, υποδουλώνοντας κυριολεκτικά τους εργαζόμενους αφαιρώντας τα βασικά τους δικαιώματα που κάποιοι άλλοι έχυσαν το αίμα τους για να τα εδραιώσουν (ΣΣΕ). Με… Read more →