Αγωνίες

Στο υπέροχο καταπράσινο λιβάδι

Έτσι λοιπόν, μία Παρασκευή μετά από 12 χρόνια και ένα μήνα εργασίας στο μαγαζί που δούλευα, απολύθηκα. Τη Δευτέρα μάζεψα τα πράγματά μου, ένα πορτατίφ, μερικά CD, κάποιους μαρκαδόρους και λίγα βιβλία. Οι περισσότεροι δεν μου μιλούσαν, λες και είχα χολέρα. Οι λίγοι με τους οποίους μίλησα, ή με ρωτούσαν αν θα πάρω όλη την αποζημίωση, ή μου συμπεριφέρονταν λες… Read more →

Η επικίνδυνη σαγιονάρα

Είμαι Σύνταγμα με τη σακαράκα. Αδημονώ να φτάσω σπίτι. Κόβει ταχύτητα ο μπροστινός μου – ταξιτζής – και σταματάει για λόγο αδιευκρίνιστο. Η σαγιονάρα μπερδεύεται στα δάχτυλα – έχω και μακριά δάχτυλα πανάθεμά με – και δεν προλαβαίνω να πατήσω φρένο. Κατά συνέπεια “φιλάω” τον ταξιτζή. Φταίω, όλη η ευθύνη δική μου. Αφού είμαι μαλάκας και φορούσα τη σαγιονάρα δύο… Read more →

Γαμημένος Καρκίνος!

Πριν από μερικές εβδομάδες «έφυγε» η Ντίνα. Επιθετικός καρκίνος είπανε. Δύο μήνες μετά τη διάγνωση έπεσε σε κώμα. Έφυγε ήρεμα είπανε… ό,τι κι αν σημαίνει αυτό… Από υπερβολικό ψάξιμο νομίζοντας αρχικά πως το πρήξιμο στο στέρνο είναι μία απλή φλεγμονή ανακαλύψαμε πως η Κατερίνα έχει καρκίνο… Ένας στο εκατομμύριο είπαν οι γιατροί… Είμαστε «τυχεροί»… Δεν υπάρχουν πρωτόκολλα γι αυτού του… Read more →