Γαμημένος Καρκίνος!

Πριν από μερικές εβδομάδες «έφυγε» η Ντίνα.

Επιθετικός καρκίνος είπανε.

Δύο μήνες μετά τη διάγνωση έπεσε σε κώμα.

Έφυγε ήρεμα είπανε… ό,τι κι αν σημαίνει αυτό…

Από υπερβολικό ψάξιμο νομίζοντας αρχικά πως το πρήξιμο στο στέρνο είναι μία απλή φλεγμονή ανακαλύψαμε πως η Κατερίνα έχει καρκίνο…

Ένας στο εκατομμύριο είπαν οι γιατροί…

Είμαστε «τυχεροί»…

Δεν υπάρχουν πρωτόκολλα γι αυτού του είδους τον γαμημένο καρκίνο.

Οι γιατροί ψάχνουν το κοκτέιλ που θα χρειαστεί για να τον σκοτώσουμε.

«Να τον σκοτώσουμε».

Να «σκοτώσουμε» τα δικά μας κύτταρα, που για κάποιο περίεργο λόγο ο οργανισμός μας τα καταλαβαίνει ως «κακά».

Το νοσοκομείο Μεταξά παρότι είναι άθλιο σαν κτίριο, έχει μία θέα μοναδική!

Θέα στο Σαρωνικό, με τους γλάρους να φέρνουν βόλτες κοντά στην παραλία.

Οι γιατροί μας προσέχουν πολύ.

Από Τετάρτη ή Πέμπτη ξεκινάμε χημειοθεραπείες…

Κάθε μέρα, είμαι μαζί της… της κρατάω συντροφιά για να μην το σκέφτεται.

Λέει «και αν δεν τον καταφέρουμε, θα σας αποχαιρετήσω».

Μάλλον το λέει για τον ξορκίσει.

Της έτριβα την πλάτη χθες διότι έχουν αρχίσει οι πόνοι.

Ξέρω ότι δεν της παίρνω τον πόνο, όμως φαντάζομαι πως η κίνησή μου την ανακουφίζει – ή θέλω να πιστεύω έτσι.

Περισσότερο θέλω να είμαι δίπλα στον πατέρα μου… μην καταρρεύσει.

Της είπα χθες «θα του αλλάξουμε τα φώτα του καριόλη»!

Δεν είμαι σίγουρη αν μπορούμε, αλλά τουλάχιστον θα προσπαθήσουμε…

Update:  Το σπινθηρογράφημα ήταν καθαρό! Δεν έχουμε μεταστάσεις!

Mου έφυγε ένα φοβερό βάρος!

Παρόλα αυτά έχουμε δρόμο μπροστά μας.

Θα του αλλάξουμε τα φώτα του καριόλη!

  6 comments for “Γαμημένος Καρκίνος!

  1. June 15, 2010 at 11:08 am

    Δεν ξέρω πόσο ετών ήταν η Κατερίνα. Το μόνο που ξέρω και διερωτώμαι είναι “Γιατί όλοι οι καλοί πεθαίνουν Νέοι”:Ένιωσα τον πόνο σου γιατί τον έχω ζήσει.

  2. mme
    June 15, 2010 at 11:50 am

    Αν πάψουμε να σκεφτόμαστε “συμβαίνει στους άλλους, όχι σε μένα” τότε θα διαπιστώσουμε ότι ολα, αφορούν όλους! Τι κρίμα που δεν αποφασίζουμε εμείς οι ίδιοι για την παραμονή μας στη ζωή. Πάντα επαφιέται σε “αλλους” να πουν ποιος φεύγει και πως μένει.
    Πάντως δεν θα σταματήσω να σκέφτομαι “γιατί ένας κατάκοιτος γέροντας να ταλαιπωρείται και να μην φεύγει, ενώ ένας νέος φεύγει έτσι απλά μια μέρα απ τη ζωή, αφήνοντας πίσω ανοιχτές πληγές, που δεν επουλώνονται ποτέ”.
    Λυπάμαι αν γίνομαι κακιά μ’ αυτή τη σκέψη, αλλά με πνίγει η αδικία του πρόωρου χαμού του αδερφού μου. Δεν πείραξε κανέναν, κι όμως ένας γιατρός αποφάσισε να του σταματήσει τη ζωή νωρίς….

  3. June 15, 2010 at 8:27 pm

    Δυστυχώς σε καταλαβαίνω περισσότερο απ’ όσο θα ήθελα. Καλή τύχη.

  4. June 20, 2010 at 1:26 pm

    Απλά καλό σας κουράγιο και θα μείνω στο τελευταίο.

    “Θα του αλλάξουμε τα φώτα του καριόλη!”

  5. July 9, 2010 at 10:38 am

    : ) mporoume na nikisoume pantos o dad mou kai mon ton nikisan apo mia fora o kathenas!

  6. Mara
    July 20, 2010 at 1:53 pm

    ειναι μεγαλο κεφαλαιο – ενα κεφαλαιο που οσο και να θελω να μην το διαβασω στην ζωη μου αυτο ειναι παντα εκει – σαν βιβλιο ανοιχτο να προκαλει – ομως παντα θελω να βλεπω την καλη πλευρα και η συγκεκριμενη καλη πλευρα ειναι οτι ο καρκινος μου διδαξε πως η επιμονη και η δυναμη η εσωτερικη ειναι το 50% του αγωνα. Με εμαθε πως σαν το σημερα τιποτα αλλο δεν υπαρχει – με εμαθε να μην γονατιζω και απλα να κοιταω με το κεφαλι ψηλα την καθε δυσκολια… και με αυτη την αντιμετωπιση η μανα μου τον νικουσε καθε μερα για 3 χρονια – παρα το εξαμηνο που ειχε διαγνωσει ο γιατρος …. του αλλαζεις λοιπον τα φωτα του καριολη και γεμιζεις και συ και ο κοσμος γυρω σου με “στιγμες” που πραγματικα ειναι μοναδικες και πολυτιμες….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Απόδειξε ότι είσαι άνθρωπος *