Οι κροκόδειλοι

Αν περιμένετε να δείτε σε αυτό το άρθρο αναφορές για κακοποιήσεις ζώων είσαστε γελασμένοι.

Αν περιμένετε να διαβάσετε για τα δικαιώματα των εργαζόμενων, των πολιτών, των νέων στην Ελλάδα προ και κατά τη διάρκεια IMF είσαστε και πάλι γελασμένοι.

Θα μιλήσουμε όμως για ανθρώπους.

Ανθρώπους – κροκόδειλους.

Είναι οι άνθρωποι αυτοί, ή τάχα άνθρωποι, που προσπαθούν να ξεχωρίσουν από τα ζώα, δείχνοντας ότι έχουν ανθρώπινα συναισθήματα, όπως τύψεις, μεταμέλεια, στενοχώρια.

Είναι οι “άνθρωποι” που όταν απολύεται ο συνάδελφός τους, δαγκώνονται, κάθονται στο γραφειάκι τους, κοιτάζουν τη θλιβερή τους οθόνη και χαίρονται κρυφά, δίνει πάρτι το μέσα τους, που δεν ήταν αυτοί στη θέση τους.

Είναι οι ίδιοι που αφού περάσει “η μπόρα” των απολύσεων και αφού άρχισαν τις γκρίνιες – πως τους πέφτει πολλή η δουλειά, χωρίς να γίνεται αναφορά στο γεγονός ότι απολύθηκαν κάποιοι-κάποτε-συνάδελφοι/φίλοι τους, άρα πέφτει το βάρος των απολυμένων στις πλάτες τους – που “λυπούνται” με αυτά τα τόσο διάσημα κροκοδείλια δάκρυα πως έφυγαν οι συνάδελφοί τους και νιώθουν τύψεις, μέσα από την καρδιά τους.

Οι ίδιοι που οι απολυμένοι όλως τυχαίως τους είχαν προωθείσει, ήταν στην δουλειά αρκετά χρόνια πριν από αυτούς, τους είχαν εκπαιδεύσει, τους είχαν βγάλει από τη δύσκολη θέση δεκάδες φορές απέναντι στον προϊστάμενο ή τον συνεργάτη, οι ίδιοι αυτοί λοιπόν τώρα κλαίνε με δάκρυα ψεύτικα.

Με φράσεις όπως “θα μπορούσα να ήμουν στη θέση της” με την υποκρισία να ξεχειλίζει.

Είναι οι ίδιοι που δεν έχουν μάθει ποτέ στη ζωή τους να αγωνίζονται.

Ο αγώνας για ζωή, ο αγώνας επιβίωσης, ο αγώνας να είσαι κοντά στη δύσκολη στιγμή του φίλου σου/του συντρόφου σου, ο αγώνας για τους άλλους.

Και σαν γνήσιοι μη αγωνιστές, που κατανοούν την έννοια μόνο αν περιέχει μαζί και τη λέξη “μπάσκετ” ή “ποδόσφαιρο”, λένε απροκάλυπτα, με μία φυσικότητα που σου σηκώνει την τρίχα “φυσικά και θα μας περικόψουν τους μισθούς”.

Ναι “φυσικά”.

Διότι για τους κροκόδειλους, τη μάχη την δίνει άλλος γι αυτούς.

Ποτέ δεν “βρωμίζεται” εκείνος.

Οι γνωστοί κροκόδειλοι λοιπόν, οι κροκόδειλοι του υπονόμου που σαν παράσιτα απολαμβάνουν τους αγώνες άλλων χωρίς να έχουν σηκώσει τον κώλο τους από τον καναπέ, οι ασύστολοι γλύφτες οποιουδήποτε προϊσταμένου ή εν δυνάμει προϊσταμένου που βρίσκονται σε κάθε μαγαζί ή μαγαζάκι, σε κάθε πιθανή θέση, είναι πολλοί, φοβισμένοι και σίγουροι πως η τακτική τους θα τους εξασφαλίσει την θεσούλα τους στη μικρή τους κοινωνία.

Κι αυτοί με τα διάσημα δάκρυά τους, τις δήθεν τύψεις τους είναι απόρροια της λογικής της υπόλοιπης κοινωνίας που λέει:

“σκύψε το κεφάλι”,

“μην μιλάς”,

“μην κοιτάς τον διπλανό σου”,

“μην έχεις ολοκληρωμένη άποψη, να είσαι πολιτικά ορθός”,

“κράτα τη θεσούλα σου με νύχια και με δόντια”…

“και όταν θα έρθει η σειρά σου, να είσαι σίγουρος ότι κανείς δεν θα σε στηρίξει, κανείς δεν θα αγωνιστεί για σένα διότι όλοι ξέρουμε τι σημαίνει κροκόδειλος“.

Αφιερωμένω στην Virgin

  2 comments for “Οι κροκόδειλοι

  1. Christiana
    January 11, 2011 at 4:32 pm

    Εγώ θα τους ονόμαζα και “τυφλοπόντικες” εθελοτυφλούν (για τους εαυτούς τους και αναμασάνε λόγια χωρίς ουσία (τα τυπικά) ενώ το βλέμμα είναι κενό… και τους προδίδει…

    • Cyberella
      January 11, 2011 at 7:15 pm

      Πολύ ενδιαφέρον χαρακτηρισμός. Ωμως οι τυφλοποντικες είναι συμπαθητικα ζωακια, οι κροκοδειλοι όχι :)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Απόδειξε ότι είσαι άνθρωπος *