Ταξίδι Θησαυρός

Έτσι λοιπόν, ανεβαίνεις σε ένα καράβι, ένα καράβι που είσαι ο μόνος επιβάτης και το μοναδικό πλήρωμα και ξεκινάς ένα ταξίδι τρομερό, μοναδικό.

Και στην αρχή το καράβι σου φαίνεται πολύχρωμο, με πολύ έντονα χρώματα.

Φούξια, λεμονί, τιρκουάζ.

Δεν ξέρεις που πας, σου λένε, σε μαθαίνουν εκεί, στα λιμάνια που δένεις.

Μετά από χρόνια το καράβι ντύνεται με άλλα χρώματα, έχει άλλη μορφή…

Τότε όταν βγαίνεις στο λιμάνι, ερωτεύεσαι, ενθουσιάζεσαι, πικραίνεσαι, απογοητεύεσαι.

Εσύ αποφασίζεις τότε σε πιο λιμάνι να σταθείς, μερικές φορές αφήνεις το καράβι να σε οδηγήσει τυφλά.

Ξαναβγαίνει στα ανοιχτά και τότε ανυπομονείς να φτάσεις στον προορισμό, όμως το ταξίδι είναι μεγάλο, πολύ μεγάλο.

Έτσι σου είπαν, πως το ταξίδι είναι μεγάλο.

Σταματάς στα λιμάνια για να ανεφοδιαστείς με σοφία, γούστο, έρωτες να παραλάβεις αλλά και να αφήσεις αγάπες, φιλίες…

Και ξανανεβαίνεις για να πας στο επόμενο λιμάνι και στο επόμενο και στο επόμενο…

Το καράβι τώρα έχει γίνει ένα πανέμορφο λουστραρισμένο σκαρί.

Και εκεί που ταξιδεύεις για να γυρίσεις στο λιμάνι που είναι ο σύντροφός σου, η κορούλα σου και ο μικρός σου ο γιος, ξάφνου, ακούς μία βαθιά, ψιθυριστή φωνή…

“Επόμενη στάση: Ο Τελικός Προορισμός”.

Σαν να ακούστηκε από τη γέφυρα του καραβιού μόνο που το πλοίο δεν έχει καπετάνιο.

Είσαι μόνη στο καράβι αυτό, το καράβι θησαυρός, ο δικός σου θησαυρός, οι αρετές, οι αποφάσεις, η αγάπη, η τρυφερότητα, η γνώση… η αγάπη, ο σπουδαιότερος θησαυρός.

Η φωνή αυτή προέρχεται από εσένα, από τα κύτταρά σου.

“Μα, έχω ακόμα να πάω σε άλλα λιμάνια, δεν έχω τελειώσει το ταξίδι. Πρέπει να γυρίσω πίσω σε κάποια άλλα” αποκρίνεσαι.

Απάντηση δεν παίρνεις, ξέρεις ότι αυτό ήταν το ταξίδι.

Θυμήθηκες τον Καβάφη και την Ιθάκη… κατάλαβες…

Κατερίνα, δεν ήρθε η ώρα να φτάσεις! 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Απόδειξε ότι είσαι άνθρωπος *