Η δική μου Πρωταπριλιά

Πρώτη Απριλίου, έζησα κι εγώ μία φάρσα που τελικά αποδείχτηκε πως δεν ήταν καθόλου αστεία!
Προσκομίζοντας όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά για να εκδώσω διαβατήριο, επισκέφτηκα το Α’ Αστυνομικό Τμήμα Πειραία.
Περιμένοντας στην ουρά (ευτυχώς δεν είχε πολύ κόσμο), ένας κύριος με πολιτικά με κοίταξε και μου είπε δείχνοντας στο μάγουλό μου: «Αυτό που έχεις εκεί θα χρειαστεί ίσως κάποια γνωμάτευση από γιατρό».
Ανοίγω παρένθεση:
Γεννήθηκα με μία αγγειακή δυσπλασία στην δεξιά παρειά του προσώπου μου. Έκτοτε και για πολλά έτη έκανα θεραπείες με εμβολισμούς συνοδευμένες από πλαστικές χειρουργικές επεμβάσεις καθώς και αφαιρέσεις.
Κλείνει η παρένθεση
Ακούγοντας αυτά τα λόγια αιφνιδιάστικα. Του απάντησα πως για ποιο λόγο είναι απαραίτητο κάτι τέτοιο, το έχω εκ γενετής και οι γιατροί που με παρακολούθησαν βρίσκονται στο εξωτερικό. Ο κύριος αυτός για να μου υποδείξει το κύρος του, με ενημέρωσε πως είναι ο διοικητής των διαβατηρίων. Μου είπε τότε πως για να μην ακυρωθεί η έκδοση και μπω σε ξανά στην ίδια διαδικασία, να γράψω στην υπεύθυνη δήλωση από τι «πάσχω». Τον διαβεβαίωσα πως δεν «πάσχω» από τίποτα και πως είμαι αυτή που βλέπει. Του ανέφερα πως σε όλα τα δημόσια έγγραφα που φέρουν τη φωτογραφία μου δεν φέρουν αλλαγές στο πρόσωπό (στην αστυνομική μου ταυτότητα, στο παλαιό διαβατήριό μου). Ο κύριος διοικητής υποβάθμισε την νομαρχιακή αρχή που εξέδωσε το τότε διαβατήριό μου και δεν αναφέρθηκε καθόλου στην φωτογραφία της αστυνομικής μου ταυτότητας δίνοντάς μου ένα παράδειγμα μιας κυρίας που υπέστη παραμορφώσεις στο πρόσωπο από ατύχημα και αναγκάστηκε να υποβάλλει δύο φορές την αίτηση έκδοσης διαβατηρίου. Προφανώς ο κύριος αυτός ένιωσε συμπάθεια και συμπόνια μετά από όσα είπε και ανέφερε την εξής φράση: «Μη στεναχωριέσαι». Του απάντησα: «Δεν στεναχωριέμαι, θίγομαι ως πολίτης». Επικαλέστηκα τα δικαιώματά μου ως πολίτης αυτής της χώρας λέγοντας πως δεν είμαι υποχρεωμένη να κάνω τέτοια αναφορά εφόσον δεν υπάρχει κάτι που να με διακρίνει από τους συμπολίτες μου». Μου ξαναθύμισε πως αυτή τη διαδικασία καλό θα ήταν να την ακολουθήσω εφόσον επιθυμώ να μην ακυρωθεί η αίτησή έκδοσης διαβατηρίου.
Τον ευχαρίστησα ευγενικά για τις πληροφορίες που μου έδωσε και συνέχισα να περιμένω την σειρά μου φανερά εξοργισμένη και προσβεβλημένη (πράγμα που δεν είναι καλό να σου συμβαίνει σε αστυνομικό τμήμα)!
Σε όλη αυτή την ώρα που ήμουν σε αναμονή σκεφτόμουν, δηλαδή όποιος έχει ένα μάτι μπλε και ένα καφέ πρέπει να το υποβάλλει στην δήλωση, ή μήπως θέλει χαρτί γιατρού; Αν θέλει χαρτί γιατρού τότε γιατί δεν υπάρχει καμία αναφορά γι αυτό στο www.passport.gov.gr ; Υπάρχει κάποιος νόμος που να κάνει διακρίσεις σε όποιους έχουν μία «ιδιαιτερότητα» στο πρόσωπό τους; Πώς και ποιός κρίνει την ιδιαιτερότητα του κάθε πολίτη; Με ποιό δικαίωμα μπορεί κάποια «αρχή» να κάνει διακρίσεις; Και όσο τα σκεφτόμουν όλα αυτά τόσο φούντωνε η οργή μέσα μου.
Παρόλα αυτά, ψύχραιμη, όταν ήρθε η σειρά μου μπήκα στο γραφείο έκδοσης διαβατηρίων για να υποβάλλω την αίτηση. Η υπάλληλος μου είπε ακριβώς τα ίδια με τον διοικητή. Το ίδιο μπλα – μπλα. Της απάντησα πως επιθυμώ να γράψω στη δήλωση πως αν απορριφθεί η αίτησή μου θέλω να γνωρίζω τους λόγους εγγράφως. Με διαβεβαίωσε πως αν συμβεί κάτι τέτοιο θα το λάβω εγγράφως (κάτι είναι κι αυτό).
Μπήκε μέσα στο γραφείο ένας αστυνομικός (κατά 10 χρόνια μικρότερός μου) ο οποίος φάνηκε πως ήταν ο γιος της υπαλλήλου που με εξυπηρετούσε ο οποίος μου είπε τα ίδια πράγματα με τον διοικητή. Τον ρώτησα αν υπάρχει κάποιος νόμος που να αναφέρει αυτή τη διάκριση. Μου απάντησε «ναι». Όταν τον ρώτησα ποιος είναι αυτός ο νόμος, δεν μου απάντησε και έφυγε από το γραφείο.
Έδωσα τα χαρτιά/δικαιολογητικά που υποβάλλουν όλοι οι πολίτες που θέλουν να εκδώσουν διαβατήριο, χωρίς να γράψω κάτι διαφορετικό ή παραπάνω από αυτά που απαιτούνται σύμφωνα με τη νομοθεσία έκδοσης και έγραψα μία ωραιότατη αναφορά στον Συνήγορο του Πολίτη για το συμβάν.
Το θέμα είναι πως κάνεις μα ΚΑΝΕΙΣ δεν πρέπει να δέχεται τέτοιες διακρίσεις, είτε επειδή έχει ένα χέρι, είτε επειδή έχει AIDS, είτε επειδή έχει μία αγγειακή δυσπλασία. Εάν υπάρχει ή υπάρξει στο μέλλον αίτηση για προσκόμιση δικαιολογητικών από γιατρό θα πρέπει να γίνεται για ΟΛΟΥΣ!
Σε προσωπικό επίπεδο, ένιωσα βαθύτατα προσβεβλημένη ως Cyberella, ως πολίτης, ως ψηφοφόρος.
Πώς μπορώ να χαρακτηρίσω αυτό το επεισόδιο;
Μόνο ρατσιστικό.

  10 comments for “Η δική μου Πρωταπριλιά

  1. giannis
    April 3, 2009 at 12:34 pm

    Γενικά οι δημοσιοϋπάλληλοι διακατέχονται από μια αμορφωσιά, αλλά η φάρα (γιατί πως αλλιώς να την πεις) των αστυνομικών νομίζω ότι περίτρανα έχει αποδείξει ότι απαρτίζεται από τους πιο αμόρφωτους και πιο άξεστους, οι περισσότεροι από αυτούς εξουσιολάγνοι, μπήκαν στην θεσούλα τους όχι για να υπηρετήσουν τον πολίτη αλλά για τον ταλαιπωρήσουν και να μπορέσουν έτσι αυτά τα μηδενικά να νιώσουν ότι κάποιοι είναι τέλος πάντων. Εδώ μια γαμημένη υπεύθυνη δήλωση τους ζητάς και σου βγάζουν τον καρκίνο. Σε μια χώρα που η ίδια η Αστυνομία (ο Θεός να την κάνει…) προωθεί τον τραμπουκισμό, τέτοιες συμπεριφορές πλέον δε με εκπλήσουν…

  2. cyberella4good
    April 3, 2009 at 12:48 pm

    Εδώ μιλάμε για αμορφωσιά του συστήματος και όχι του κάθε αστυνομικού. Για μπακάλικη τακτική που στην ουσία διαχωρίζει τους «συμβατικούς» πολίτες από τους «μη συμβατικούς»

  3. April 3, 2009 at 6:59 pm

    Αναμένοντας τα αποτελέσματα για να δεις και τις αντιδράσεις σου…
    Καλησπέρα

  4. Panigirtzou
    April 4, 2009 at 6:05 pm

    απαράδεκτη η κατάσταση! καλά έκανες και απευθύνθηκες στο Συνήγορο του Πολίτη, μη σου πω και στον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης θα έπρεπε.

  5. cyberella4good
    April 5, 2009 at 2:33 pm

    @Panigirtzou Για την ώρα ξεκινάω διαδικασίες με τον Συνήγορο. Αν ακυρωθεί θα προβώ αλλιώς.

  6. April 6, 2009 at 11:05 pm

    Έχεις δικιο 100%. Δε φταίει ο καθε αστυνομικός όμως. Διαταγές εκτελούν, σε υπηρεσία είναι… Φταίνε αυτοί που τους τα λένε αυτά.

  7. cyberella4good
    April 7, 2009 at 11:59 pm

    @Themis Ο αστυνομικός είναι απλά ένας δημόσιος υπάλληλος. Η λειτουργία του συστήματος είναι παράνομη και καταχρηστική.

  8. elpnl
    April 10, 2009 at 12:19 pm

    Θα ήθελα να πώ μονάχα ότι διαφωνώ απόλυτα για το αν ο κύριος αυτός απλώς ακολουθούσε κανονισμούς και διαταγές. Η κοινή λογική και η σωστή κρίση για το ποιές περιπτώσεις εντάσσονται στους κανονισμούς και πρέπει να εξεταστούν σύμφωνα με αυτούς, χρειάζονται πάντα, και ο λόγος που ο εν λόγω κύριος υπάρχει σε αυτήν την θέση αντί ενός συστήματος που δεν μπορεί να έχει αυτήν την κρίση, είναι ακριβώς αυτός. Να εξετάζει την κάθε περίπτωση, του κάθε πολίτη, και να δίνει τις νόμιμες φυσικά λύσεις και όχι να τον ταλαιπωρεί επειδή λογικό και σωστό είναι να υπάρχουν και οι ανάλογοι κανονισμοί για κάποιες ευαίσθητες κατηγορίες πολιτών. Όσο επιμένουμε να κατηγορούμε ένα άψυχο εργαλείο (είτε ονομάζεται″ κρατος” είτε “νομος” ή “κανονισμός”) αντί τις ζωντανές μονάδες που το χειρίζονται, ποτέ δεν θα αλλάξει κάτι σε αυτήν την χώρα που χαρακτηρίζεται απο την απόλυτη αδιαφορία για τα ατομικά δικαιώματα και τις ανθρώπινες ανάγκες και αισθήματα.

  9. cyberella4good
    April 10, 2009 at 1:11 pm

    @elpnl Όσο δύσκολο είναι για έναν πολίτη να κάνει μποϊκοτάζ στα ισραηλιτικά προϊόντα κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Γάζα, άλλο τόσο (και περισσότερο) είναι δύσκολο ένα αστυνομικό όργανο να κάνει ό,τι του υποβάλλει η συνείδησή του.

  10. elpnl
    April 10, 2009 at 1:23 pm

    @cyberella4good Συμφωνώ απολύτως για τον βαθμό δυσκολίας αλλά τίποτα αξίας δεν χαρίζεται πλέον. Όλα όσα αξίζουν να κερδιθούν απαιτούν κόπο, χρόνο και φροντίδες που οι περισσότεροι βαριόμαστε να δώσουμε.
    Όμως οι επιλογές μας είναι που μας ξεχωρίζουν ως είδος και είναι η μόνη μας κληρονομιά. Αν δεν μπορούμε να την τιμήσουμε αυτήν την κληρονομιά είναι ένα θέμα. Αλλά αν την αρνούμαστε παντελώς είναι ένα μεγάλο ζήτημα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Απόδειξε ότι είσαι άνθρωπος *