Τον έλεγαν Δημήτρη Χριστούλα

Φωτό: Από τον Argus στο FB

Δεν μπορώ να το χωνέψω… με τίποτα.

Όσο σκέφτομαι τον κύριο Δημήτρη, τόσο νιώθω ότι χάνω το μυαλό μου…

Δεν θέλω να μην το σκέφτομαι… δεν θέλω να ξεχάσω γι αυτό και γράφω αυτό το ποστ.

Για να μην ξεχάσω…

Θα σου πω τι νιώθω…

Νιώθω πως αυτό που έκανε ο κύριος Δημήτρης ήταν η επαναστατική αυτοθυσία που ξεπερνά την ανθρώπινη ύπαρξη, αυτό το χαρακτηριστικό που μόνο ο άνθρωπος έχει – τουλάχιστον σε αυτό τον πλανήτη…

Ξεπερνά τη λογική, ξεπερνά και τον παραλογισμό.

Ο κύριος Δημήτρης ίσως καθόταν δίπλα μας στη λαϊκή συνέλευση Συντάγματος.

Μου έρχεται στο νου, χωρίς να το θέλω, πως ίσως για τον κύριο Δημήτρη το Σύνταγμα ήταν η αφετηρία και το τέλος, το σπίτι του και το σπίτι μας, το καταφύγιό του και το δικό μας.

Ίσως και να μην ήταν έτσι… ίσως εγώ τα καταλαβαίνω έτσι…

Με κάνει να σκέφτομαι πως ο κύριος Δημήτρης που ήταν μαζί μας στο Σύνταγμα, έδινε τους ίδιους – ίσως παρόμοιους – αγώνες με εμάς…

Με κάνει να πιστεύω πως είμαστε όλοι μας εν δυνάμει ο κύριος Δημήτρης που μπήκε στον αγώνα της ζύμωσης, ίσως απογοητεύτηκε, ίσως είδε – όπως βλέπω κι εγώ τον τελευταίο καιρό – πως δεν υπάρχει έξοδος κινδύνου ή πως αυτή την έξοδο εκείνος δεν μπορεί να την ξεκλειδώσει…

Πολλά “ίσως” περνούν από το μυαλό μου… τόσα που δεν χωρούν.

Περνάει από το νου μου, σε τι κατάσταση μπορεί να είναι η κόρη του… οι άνθρωποι που τον είδαν να αυτοκτονεί στο Σύνταγμα…

Εκεί καθόμασταν με τον Γιάννη και κουβεντιάζαμε…

Γαμώ το!

Δεν το χωράει το μυαλό μου…

  1 comment for “Τον έλεγαν Δημήτρη Χριστούλα

  1. August 4, 2012 at 1:49 pm

    Συγχαρητηρια!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Οταν σκεπτομαι πως η συγκεκριμενη θυσια [οπως οι περισσοτερες] πηγε χαμενη, τοτε νοιωθω ”ελαχιστη”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Απόδειξε ότι είσαι άνθρωπος *