“Ο Γιάνης θυμάται…”

Η μαρτυρία του πατέρα μου από εκείνη τη σκοτεινή μέρα, στις 17 Νοεμβρίου 1973

1. Εκείνο το βράδυ, πως βρεθήκατε στο Πολυτεχνείο;

Μαζί με τον αδελφό μου και τα κορίτσια μας ακούσαμε την έκκληση από τον ραδιοφωνικό σταθμό και τρέξαμε στο Πολυτεχνείο. Αφήσαμε το αυτοκίνητο κάπου μακριά και αρχίσαμε να βοηθάμε όπως  μπορούσαμε, όπως πολλοί άλλοι νέοι και μεγάλοι!

2. Τί κατάσταση επικρατούσε εκείνο το βράδυ;

Ήταν σκοτεινά γιατί μάλλον είχαν κόψει τον δημοτικό φωτισμό.
Ένα χάος επικρατούσε έξω αλλά και μια συνωμοτική σιωπή.  Κόσμος πολύς πηγαινοερχόταν και μετέφερε στην κατάληψη τρόφιμα, φάρμακα και ιατρικό υλικό.  Κάποιοι τολμηροί γιατροί μπαίναν μέσα ανταποκρινόμενοι στις εκκλήσεις από το μεγάφωνα και τον ραδιοσταθμό του Πολυτεχνείου!
Την παγερή σιωπή έσκιζαν τα μεγάφωνα με τις εκκλήσεις για αίμα, φάρμακα, ασθενοφόρα …

3. Υπήρχαν ελεύθεροι σκοπευτές εκείνο το βράδυ στις ταράτσες γύρω από το Πολυτεχνείο. Δεν φοβόσασταν για τη ζωή σας;

Χαμός γινόταν. Κάθε τόσο άκουγες τους πυροβολισμούς. Από παντού έπεφταν αδέσποτες πλαστικές σφαίρες  και χτυπούσαν στην τύχη όποιον έβρισκαν!   Κυρίως προέρχονταν από την ταράτσα του Ξενοδοχείου Ακροπόλ! Είπαμε πως είναι πρβοκάτορες. Μα και το καθεστώς της Χούντας είχε κάθε λόγο να μην αφήσει να εξελιχθεί η εξέγερση. Ήθελαν να ανακόψουν τον εφοδιασμό με τρόφιμα, φάρμακα και γιατρούς για να αναγκάσουν την κατάληψη να φυλλοροΐσει!
Για να προστατευτούμε όταν πλησιάζαμε τα πλαϊνά παράθυρα και να δώσουμε το υλικό κρατάγαμε τεράστια ξύλινα πανώ … με την ελπίδα να ανακόψουν τις πλαστικές σφαίρες.
Μια κοπέλα κινηματογραφίστρια, ξαφνικά είδαμε να αιμορραγεί μέσα από τη φούστα της… Δεν το είχε πάρει είδηση ακόμη!  Ήταν ζεστό το τραύμα. Την πήρε κάποιος από μας για το νοσοκομείο. Πιστεύω πως έγινε καλά.

4. Περιμένατε την εισβολή του τανκ στο χώρο του Πολυτεχνείου; Περιγράψτε μου την κατάσταση.

Όλοι περιμέναμε ότι η Χούντα δεν θα άφηνε την εξέγερση να πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις παλλαϊκού ξεσηκωμού.  Η νύχτα άρχισε να βαραίνει. Ακούσαμε από μακριά τις αλυσίδες των τανκ να κροταλίζουν στον ερχομό τους! Καταλάβαμε ότι ήθελαν να πολιορκήσουν το Πολυτεχνείο. Δεν πιστεύαμε ότι το στρατιωτικό τανκ θα πατούσε την πύλη και όσους ήσαν επάνω της σκαρφαλωμένοι …
Στα μεγάφωνα τσίριζαν οι εκφωνητές:  “Ο στρατός, τα παιδιά του ελληνικού λαού δεν μπορεί να χτυπήσουνε τ’ αδέλφια τους. Είμαστε αδέλφια!” Και μετά ο ΕΘνικός Ύμνος από όλους μέσα στην κατάληψη!

5. Μετά την εισβολή του τανκ, τί ακολούθησε;

Το τανκ πέρασε πάνω από ένα αυτοκίνητο της πρυτανείας, έρριξε μια κολώνα που στήριζε την πύλη και γκρεμίστηκαν οι νέοι που είχαν σκαρφλώσει εκεί.   Τραυματίστηκαν ορισμένοι.  Ευτυχώς όχι τόσο σοβαρά.
Ο στρατός και η αστυνομία παρατεταγμένοι στην είσοδο … σε δυο σειρές.
Ανάμεσά τους περνούσαν οι νέοι βγαίνοντας από την κατάληψη με τα χέρια ψηλά!   Ξύλο, κλωτσιές, συλλήψεις!
Κάποιους τους έσωσαν από βέβαιο ξυλοδαρμό μέχρι θανάτου …  αξιωματικοί της αστυνομίας και του στρατού!
Οι τραυματίες που ήσαν μέσα στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου βγήκαν με ασθενοφόρο!

6. Το σύνθημα “Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία” συνεχίζει να είναι επίκαιρο;

Δυστυχώς! Με την ανεργία, με την απλήρωτη και μαύρη εργασία, με την ανασφάλιστη και ελαστική μορφή εργασίας το “ΨΩΜΙ” λείπει σε πολλές οικογένειες, κυρίως των νέων!
Η ΠΑΙΔΕΙΑ είναι ένας από τους δύο μεγάλους ασθενείς (ο άλλος η υγεία)! Προσπαθούν χρόνια τώρα να εμπορευματοποιήσουν την εκπαίδευση και να ιδρύσουν μέχρι και ιδωιτικα πανεπιστήμια (τα κολέγια, τα ΚΕΣ)!

Η προίκα στην παιδεία 15% ακόμη είναι ζητούμενο!  Ούτε τα μισά δεν δίνει το κράτος στη δημόσια παιδεία!
Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ μονολότι σωστά θεωρούμε ότι ζούμε σε δημοκρατία … δυστυχώς πλήττετται βάναυσα στο πρόσωπο των νέων που τους στρέφουν στη ζητιανιά και τα ναρκωτικά, των μεταναστών που ξυλοκοπούνται και βασανίζονται ακόμη και μέσα σε αστυνομικά τμήματα, στο πρόσωπο της Κούνεβα που έπρεπε να χάσει την υγεία και την αρτιμέλειά της για να ξυπνήσει η διαλυμένη κοινωνία μας!

Την ελευθερία ζητάνε ακόμη και τα παιδιά που πάνε σχολείο και υφίστανται την καταπίεση του εκπαιδευτικού συστήματος αλλά και οι φοιτητές με τους αυταρχικούς νόμους που πρέπει να καταργηθούν!

Ελευθερία ζητάμε στους δημόσιους χώρους που συρρικνώνονται δραματικά και γίνονται βορά των ιδιωτικών επενδύσεων …
Βάναυσα έχουν καταπατηθεί συνδικαλιστικά και συνταγματικά δικαιώματα εργαζομένων …

  4 comments for ““Ο Γιάνης θυμάται…”

  1. November 16, 2009 at 10:19 pm

    Να είναι πάντα καλά να τα θυμάται και να μας τα μαθαίνει…

  2. An
    November 16, 2009 at 10:21 pm

    Apantisi stin teleftaia erotisi apotelei i stasi kai to “orama” stin paideia tis neas ypourgou. Profanos i exei simvoulous pou den exoun kamia sxesi me tin ekpaidefsi kai me ton adioristo oromisthio ekpaideftiko ton 450 euro i einai i idia analgiti

  3. cyberella4good
    November 16, 2009 at 10:29 pm

    @Maria Χαίρομαι που αφιέρωσε αρκετό χρόνο στις ερωτήσεις που του έγραψα. Χαίρομαι που μου έγραψε αυτό τον επίλογο. Είναι τιμή μου. :’)

    @An Δεν νομίζω πως ευθύνονται οι “κακοί” ή “ανύπαρκτοι” σύμβουλοι σε ό,τι αφορά την Παιδεία.

  4. November 15, 2010 at 10:39 pm

    Τι να πω, φοβερή περιγραφή. Είναι ίσως η μόνη γιορτή που θαυμάζω πραγματικά.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Απόδειξε ότι είσαι άνθρωπος *