Browsing ΔΝΤ

Ντοκιμαντέρ: Οι γυναίκες στην κρίση #W4CRISIS

May9

Τον σύνδεσμο για το ντοκιμαντέρ τον δανείστηκα από τον ΠαραλληλοΓράφο

- Η Ελένη εργάζεται με 96 ευρώ το μήνα στον ιππόδρομο με σύμβαση μίας μέρας (!) Σύνταξη και ασφάλιση δεν θα δει ποτέ.

- Η Φωτεινή: ‘μία κοπέλα σε καφετέρια είπε “τώρα θα μας την πέφτει το αφεντικό και δεν θα κάνουμε ούτε κιχ”.’ “Πρώτα έρχεται η ανάγκη να κρατήσει μία γυναίκα τη δουλειά της και μετά η σεξουαλική παρενόχληση” (που πλέον είναι ανεκτή).

- Η Κούνεβα λέει να αλλαχθεί το σύνταγμα. Εννοεί να αλλαχθούν εκείνες οι εξουσίες που δίνουν στην πολιτεία να δρα άνομα και να μην τιμωρείται.

-Η Ρενάτα, “στην εταιρία που ήμουν, δεν μπορούσες να πεις τη λέξη ‘απεργία’ έφευγες αμέσως” “έχω αρχίσει να ξεχνάω τα όνειρά μου”. “αυτό το πράγμα (η κρίση) με θυμώνει″.

Το χωριό των τρελών

April12

Τρελοί είναι οι άνθρωποι που λειτουργούν αντίθετα από όποιο κοινωνικό καθωσπρεπισμό.

Είναι εκείνοι που δεν ακολουθούν το κατεστημένο, το σαβουάρ φερ.

Τρελοί λοιπόν οι κάτοικοι της Κερατέας που αντί να υπακούσουν στο κράτος και στο μεγαλοεργολάβο, αντιστέκονται με μολότοφ.

Και τρελοί και αναρχικοί και αντιεξουσιαστές και τρομοκράτες!

Τρελοί είναι εκείνοι οι γείτονες, συνήθως δεν θέλουμε να ξέρουμε τα ονόματά τους, που κάθε μέρα καθώς μερικές φορές και δύο φορές την ημέρα, ταΐζουν τα αδέσποτα της περιοχής αντί να τους ρίξουν καμιά κλωτσιά, ή φόλα.

Τρελοί επίσης είναι και αυτοί οι εργαζόμενοι που βλέπουν το μισθό τους να γίνεται αέρας από τις περικοπές και τις αυξήσεις των αγαθών και βγαίνουν, οι παλαβοί, στους δρόμους και τρώνε ξύλο και χημικά.

Δηλαδή ποιος νοήμον άνθρωπος θα έβγαινε στους δρόμους για να τον κάνει τόπι στο ξύλο η αστυνομία;

Τρελοί σου λέω!

Τρελοί είναι και κάτι άλλοι τύποι που είπαν: “παιδιά θέλουμε να κάνουμε ένα ντοκιμαντέρ για την κρίση και να δώσουμε μία άλλη λύση”.

Θεότρελοι!

Άκου εκεί να πας κόντρα στο κατεστημένο!

Κόντρα στη έγκυρη ενημέρωση που μας ενημερώνει με λογικότατα επιχειρήματα πως μόνο η τρόικα και το μνημόνιο θα μας βγάλουν από την κρίση.

Τρελοί είναι ασφαλώς και όσοι λένε “να πληρώσουν την κρίση αυτοί που τη δημιούργησαν”!

Παραλογισμός!

Θυμήθηκα που λες και κάτι άλλους τρελούς.

Για δέσιμο κι αυτοί.

Παλαβοί!

Λένε, θα πάνε στη Γάζα να βοηθήσουν τους ανθρώπους.

Αν είναι δυνατόν!

Ενώ έπρεπε να κάτσουν εδώ για να βοηθήσουν να μειωθεί το έλλειμμα της χώρας μας, θέλουν να πάνε σε άλλη χώρα να βοηθήσουν άλλους ανθρώπους, άλλης εθνικότητας και θρησκείας!

Τρέλα!

Στο μεταξύ έχω εντοπίσει, ειδικά στον χώρο του διαδικτύου, μερικούς που  παίρνουν παράσημο στην τρέλα καθώς πιστεύουν πως δεν έχουμε δημοκρατία, αλλά καθεστώς, δηλαδή χούντα!

Αν είναι δυνατόν δηλαδή!

Τρελά πράγματα.

Άντε τώρα να του εξηγήσεις του τρελού πως δεν έχουμε χούντα διότι όλοι οι καλοί δημοσιογράφοι μας ενημερώνουν πλήρως κάθε μέρα για τα γεγονότα, δηλαδή για το έλλειμμα, την τρόικα και την κρίση που περνάμε, απόδειξη ότι έχουμε ελευθερία του λόγου σε αυτή τη χώρα!

Άντε τώρα να εξηγήσεις πως η ψήφος είναι απόδειξη ότι μία χώρα έχει δημοκρατία.

Δεν χρειάζεσαι τίποτε άλλο για να καταλάβεις ότι έχεις δημοκρατία.

Η ψήφος και η ελευθερία του λόγου των δημοσιογράφων.

Ειδικά αυτή η κατηγορία των τρελών, αυτοί που σου είπα βρε, που νομίζουν ότι έχουμε χούντα, αυτοί έπρεπε να τους στείλουν σούμπιτο στο Αιγιτήτειο.

Αν και το Αιγιτήτειο έκλεισε.

Ήταν φυσιολογικό και λογικό ασφαλώς.

 

Στις 5 Μαΐου…

May7
Ξύπνησα με έναν κόμπο στο στομάχι…
Ο σύζυγος δούλευε, ήθελα να πάω στην πανελλαδική απεργία στο Σύνταγμα, αλλά όχι μόνη.
Είμαι και μια σταλιά άνθρωπος…
Όμως έπρεπε να πάω.
Ήταν χρέος μου.
Αν δεν πήγαινα θα ήταν σαν να έλεγα ναι.
Αν δεν πήγαινα θα ήταν σαν να συμφωνούσα με την επιβολή.
Με τη ψυχή στο στόμα παίρνω τη σακαράκα μου και τραβάω για το κέντρο.
Φτάνω στη Συγγρού, συνθήματα, κόσμος πολύς, μόλις έκλεισε ο δρόμος.
Κάνω μερικές μανούβρες και βρίσκομαι στο Κουκάκι όπου και παρκάρω κατά διαβολική τύχη μπροστά από το παλιό σπίτι μιας φίλης.
Ανέβαινα τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, άλλος κόσμος, άλλος πλανήτης.
Μερικοί έπιναν τον καφέ τους κάτω από τα λίγα σύννεφα του Αττικού ουρανού, άλλοι πήγαιναν στο μουσείο, ένας νεαρός τσακωνόταν με την κοπέλα του από το κινητό.
Λίγα μέτρα πιο πέρα στην Αμαλίας, η πορεία του ΠΑΜΕ σε σπαστά κομμάτια γεμάτη συνθήματα.
Λίγοι ήταν οι εικοσάριδες, οι περισσότεροι ήταν 30-40-60.
Παίρνω τηλέφωνο τον Αστέρη.
Του λέω τί γίνεται, πως είναι η κατάσταση.
Φτάνω Σύνταγμα, με παίρνει τηλέφωνο η Μαρία.
- Είμαστε Σύνταγμα, που είσαι;
- Σε δύο φτάνω.
Βρεθήκαμε!
Ήταν και άλλα παιδιά εκεί, φίλοι της Μαρίας.
Ένιωσα ανακούφιση.
Δεν ήμουν μόνη.
Κοίταξα παντού.
Πράγματι δεν ήμουν καθόλου μόνη.
250.000 ήταν μαζί μου και ήμουν μαζί τους.
Οικογένειες ολόκληρες έξω από τη βουλή να φωνάζουν συνθήματα που θα έπρεπε να ντροπιάζουν εκείνους που ήταν μέσα στο κτίριο.
Τρεις γενιές μαζεμένες εκεί, στην Αμαλίας, που δεν ανήκαν σε κανένα μπλοκ, σε κανένα σωματείο, σε καμία οργάνωση.
Συνταξιούχοι, εργαζόμενοι που δεν είχαν πάει ποτέ σε πορεία ήταν εκεί!
Ξάφνου όλοι μαζί, μία φωνή, μεταλλική, μοναδική, εκκωφαντική “Κλέφτες”.
“Κλέφτες” ξανά και ξανά!
Έτρεμα.
Όχι από φόβο.
Έτρεμα από συγκίνηση.
Δεν ήμουν καθόλου μόνη.
Τα ΜΑΤ παραταγμένα δεξιά και αριστερά της βουλής.
Στην δεξιά πλευρά κάποιοι προσπαθούσαν να μπούνε μέσα.
Αρχίζει ο εκνευρισμός.
Ο κόσμος όλος “Κλέφτες” και “Ου”.
Έχουμε χάσει τον Στάθη.
Τον παίρνω τηλέφωνο, μου λέει πως είναι μακριά και παίρνει φωτογραφίες.
Ο κόσμος απομακρύνεται από το πεζοδρόμιο, κάτι γίνεται.
Βάζουμε μάσκες όλοι.
Μύρισε χημικό.
Βλέπω τα ΜΑΤ από το κέντρο της βουλής να τρέχουν στην αριστερή πλευρά, εκεί που δεν γινόταν απολύτως τίποτα.
Ρίξανε χειροβομβίδες, από αυτές που βγάζουν το χημικό.
Όλοι άρχιζαν να φτερνίζονται.
Μερικοί τους έπιασε πανικός.
“Σιγά σιγά παιδιά, είναι απόρροια των χημικών ο πανικός” φώναξα σε 5 κοπέλες που ήταν τρομοκρατημένες.
Έφτασε ο Στάθης κατακόκκινος.
Έτρεμε από την ένταση.
“Έριξαν δίπλα στο πόδι μου τη χειροβομβίδα” μας είπε.
Ψεκάστηκε χημικά.
Του δώσαμε riopan να πασαλειφτεί, του έδωσα γάλα να πιει, έδειχνε ψύχραιμος αλλά μόνο η καρδούλα του ήξερε πόσο τρόμαξε.
Έδωσα στην κοπέλα της παρέας μία περίσσια μάσκα και μία στη Μαρία.
Οι μάσκες μας έσωσαν!
Ο κόσμος που έφυγε από το πεζοδρόμιο του Άγνωστου Στρατιώτη ξανάρθε!
Ξαναρίξανε χημικά, ατελείωτα!
Πάλι χωρίς λόγο!
Διαλυθήκαμε προς την Πανεπιστημίου.
Το θέαμα που ακολούθησε θύμιζε πόλεμο!
Δεκάδες κόσμος στη λεωφόρο να κάνει εμετό, ΜΑΤ τρέχανε στο πεζοδρόμιο, πιάνουν έναν άνθρωπο με θαλασσιά μπλούζα και άρχιζαν να τον δέρνουν.
Τον έσωσαν οι διαλυμένοι πολίτες.
Τα ΜΑΤ έβριζαν τον κόσμο.
Ο κόσμος τους γιουχάριζε, μεγάλοι άνθρωποι σε ηλικία έβριζαν τα ΜΑΤ.
Προσπαθώ να βγάλω φωτογραφία, το χέρι μου τρέμει.
Συνειδητοποιώ πως είμαι μόνη.
Πανικός!
Κατεβαίνω προς Προπύλαια, προσπαθώ να φύγω.
Δεξιά στη Σίνα αστυνομία/ΜΑΤ/ομάδα Δίας.
Αριστερά στη Σταδίου πόλεμος!
Καπνοί, η ομάδα του ΠΑΜΕ ανεβαίνει στο Σύνταγμα!
Ένοιωσα εγκλωβισμένη!
Και άλλο κύμα πανικού.
Και άλλα δακρυγόνα.
Με παίρνει τηλέφωνο η Μαρία.
- Είμαστε Προπύλαια
- Μας την πέφτουν! Μας την πέφτουν!
Δεν μπορώ να κυριαρχήσω στον πανικό μου.
Δεν μπορώ να αναπνεύσω, άρχιζε να με πιάνει το άσθμα.
Βρίσκω τη Μαρία και τον Στάθη.
Ανακούφιση!
Τα παιδιά λένε να πάνε προς τα κάτω.
Τους αποχαιρέτησα και έφυγα στο μετρό.
Έφτασα σπίτι, ζαλάδα, βαρύ κεφάλι.
Ο λαιμός μου έκαιγε, σαν να είχε πάρει φωτιά.
Έβγαλα τον σκύλο βόλτα για κανένα μισάωρο μόνο και μόνο για να μου φύγει η ζαλάδα.
Πήρα τηλέφωνο τη Μαρία.
- Παιδιά που είστε;
- Σταδίου, καίγεται η Marfin.
Τα νέα που ακολούθησαν από το Twitter ήταν τραγικά…
Μπάχαλοι έριξαν μολότοφ στη Marfin.
Σκοτώθηκαν τέσσερις άνθρωποι από τις αναθυμιάσεις.
Μία γυναίκα, ένας άντρας και μία έγγυος.
Παγώσαμε.
Οι μπάχαλοι δεν είναι πλέον κωλόπαιδα που σπάνε κάδους και καίνε σκουπίδια.
Είναι δολοφόνοι!
Τέσσερις νεκροί… εργαζόμενοι των 1000ων ευρώ, πολίτες σαν κι εμάς…
Όλα ξαφνικά αλλάζουν.
Ανατρέπονται.
Σκέφτηκα την Αργεντινή.
Σκέφτηκα τους δικούς της νεκρούς…
Έχω ταραχτεί.
Έχω παγώσει…

Μαζί με το Δ.Ν.Τ. το κράτος οφείλει…

April25
Πράγματι, η ανικανότητά μας ως χώρα μας εξώθησε στην “μοναδική λύση”, το “νοικοκύρεμα” από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Η παρουσία του ΔΝΤ εξώθησε στο παρελθόν την Αργεντινή, την Ουγγαρία, τη Ρουμανία σε πλήρη διάλυση.

Το ΔΝΤ ζητάει από το Ελληνικό κράτος την μείωση των συντάξεων (από τα 800 ευρώ και άνω), την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης (από τα 65 στα 67) και την απελευθέρωση του ορίου των απολύσεων.

Όλες οι απαιτήσεις αυτές είναι τρομερές.

Ναι είναι!

Δεν μπορώ ούτε να φανταστώ πόσο τραγικό είναι να έχουμε το 50% του πληθυσμού άνεργο (και μάλλον λίγο λέω), με κομμένες συντάξεις, με +2 χρόνια εργασίας.

Είναι εφιαλτικό.

Όμως… υπάρχει αυτό το “όμως”.

Φυσικά σε αυτή τη χώρα έχουμε μάθει πολύ καλά το γνωμικό “ουδέν μονιμότερο του προσωρινού”.

Πως και ακόμα να φύγει το ΔΝΤ, θα μείνει το 67, οι ανεξέλεγκτες απολύσεις, οι μειώσεις μισθών.

Όμως λέμε…

Επειδή οι κυβερνήσεις μας τόσα χρόνια – από την εποχή της μεταπολίτευσης και μέχρι τώρα – ήταν (χαριστικά αναφερόμενες) άχρηστες, το ΔΝΤ θα προσφέρει ένα ξεκαθάρισμα.

Θα δει τις δημιουργημένες δημόσιες υπηρεσίες από τις προηγούμενες κυβερνήσεις που δεν πρόσφεραν απολύτως τίποτα και ακόμα και τώρα τρώνε δημόσια χρήματα 4 φορές περισσότερο από ό,τι παράγουν.

Θα διαπιστώσει πως υπουργεία και δημόσιες υπηρεσίες στεγάζονται με ενοίκιο τρομακτικό όταν υπάρχουν κρατικά κτίρια που δεν στεγάζουν απολύτως τίποτα.

Θα δουν που διανέμονται τα ποσά των κρατικών επιχορηγήσεων και χρηματοδοτήσεων.
Και πολλά άλλα…

Όμως, υπάρχει και εδώ ένα “όμως”.

Είναι στο δικό μας χέρι, η δική μας γενιά στο μέλλον το 67 να το κάνουμε 60, το 800 να το αλλάξουμε σε 1700 και πάει λέγοντας.

Είναι στο χέρι μας να αλλάξει το πολιτικό σκηνικό στη χώρα και να διανθιστεί από νέους ανθρώπους, με νέες ιδέες.

Αν δεν τα επιδιώξουμε όλα αυτά, η δική μας γενιά θα κατηγορηθεί για αδράνεια. για κοινωνική, πολιτική και πολιτισμική παραίτηση.

Και όταν λέμε θα “κατηγορηθεί” εννοούμε πως δεν θα πάψει η λαμογιά, η εξουσιομανία, ο ολιγαρχισμός, η νοσηρή δημοκρατία που έχει αυτή η χώρα.

Αν επί Γεωργίου Παπανδρέου, ήρθε το ΔΝΤ να βάλει “τάξη” στη χώρα μας και όσο οδυνηρές να είναι οι συνέπειές της, αν ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν αλλάξει/καταργήσει εκείνους τους μηχανισμούς που επιτρέπουν βουλευτές και δημοσίους υπαλλήλους σε “έννομες” αυθαιρεσίες θα παραδοθεί μη-καλλιεργήσιμη γη στις επόμενες γενιές.

Ο κύριος Παπανδρέου οφείλει να πάρει όλα τα περιουσιακά στοιχεία των βουλευτών και υπουργών από την αρχή της θητείας τους μέχρι και τώρα στα 36 χρόνια κοινοβουλευτικής δημοκρατίας που έχουμε στη χώρα μας και να τα εκδώσει!

Και αφού είναι τόσο φίλος του διαδικτύου να τα αναρτήσει σε κρατική ιστοσελίδα!

Οφείλει κάθαρση παντός τύπου!

Οφείλει να βάλει στη φυλακή όσους επιβεβαιώνουν τον κανόνα της κλοπής και της λαμογιάς.

Οφείλει να αποδείξει καθολικά πως η ατιμωρησία παύει!

Οφείλει όταν λέει “πόθεν έσχες” για τους βουλευτές να το εννοεί κυριολεκτικά, όπως το εννοεί για εμάς τους πολίτες της τάξης των 500ων – 1000ων και βάλε ευρώ.

Οφείλει να αλλάξει ριζικά, εφόσον δεν μπορεί να αλλάξει το σύνταγμα, τους μηχανισμούς της βουλής που με τις λεγόμενες “εξεταστικές” (τις δικλίδες προστασίας των βουλευτών), οι βουλευτές που έχουν πράξει σοβαρά αδικήματα γλυτώνουν από το να περάσουν στη δικαιοσύνη.

Οφείλει, ναι οφείλει!


ΑΡΧΕΙΟ

Ship to Gaza

Ένα Καράβι Για Τη Γάζα | ShipToGaza.gr