Browsing Σινεμά

Εδώ-Μετά

January8

Πήγαμε με τον Σίμα να δούμε το HereAfter.

Είχαμε δει το τρέιλερ και ξέραμε πως ο Clint Eastwood δεν θα μας απογοήτευε.

Ποτέ δεν μας απογοήτευσε.

Η ταινία πραγματεύεται τον θάνατο.

Τον θάνατο, όχι με τη Σεξπιρική έννοια που αναρωτιόταν ο Άμλετ.. μήπως είναι ένας ύπνος που απλά δεν ξυπνάς.

Τρεις ιστορίες τραγικές, εξωφρενικά τραγικές, όμως θα μπορούσαν να είχαν συμβεί σε ένα μέλος της οικογένειάς σας, ή σε κάποιον/κάποια φίλο/φίλη σας.

Θα μπορούσε να είχε συμβεί σε εσάς.

Τραγικές… και όλες έχουν τον θάνατο μέσα.

Και όσοι έχετε βιώσει τον θάνατο, ή έχετε βρεθεί εκεί… δίπλα του, ή τον έχετε δει να παίρνει το αγαπημένο σας πρόσωπο βίαια – προσπαθώντας να κρατηθεί με νύχια και με δόντια στη ζωή με ό,τι δυνάμεις του έχουν μείνει – ή ήρεμα… σαν ένας γαλήνιος ύπνος… κλείνοντας τα μάτια, θα νιώσετε αυτό το μεγαλείο σε αυτή την ταινία.

Ναι μεγαλείο, διότι ο θάνατος όπως και η αρχή της ζωής, η γέννηση, είναι μεγαλείο

Φέρνει δέος, φέρνει ερωτήματα ύπαρξης, φέρνει θυμό, χαρά, όλα τα συναισθήματα, αυτά τα δυνατά συναισθήματα που μας κάνουν όλους ίσους μπροστά του.

Αυτό φάνηκε, τουλάχιστον εγώ το εισέπραξα, σε μία σκηνή.

Μία γυναίκα στο κρεβάτι, στα τελευταία λεπτά της ζωής της… η οικογένειά της να της φιλάει το χέρι, να είναι δίπλα της… να την παρηγορεί.

Ξέρω πως είναι δυστυχώς…

Να της λένε γλυκόλογα… διότι μερικές φορές πρέπει να βοηθάμε τον άνθρωπό μας να “φύγει″ να μην πονάει άλλο… να τον βοηθήσουμε να “περάσει″.

Να “φύγει″ καθώς της φιλούσε ο πατέρας της το χέρι… ότι φεύγει και έχει αγαπηθεί.

Αυτή η σκηνή ήταν που με συγκλόνισε στο έργο…

Νομίζω πως αν δεν είχα βιώματα από τον θάνατο… ίσως να μην με άγγιζε η ταινία, και ας ήταν το τέλος της ελαφρώς χολιγουντιανό.

Φεύγοντας από το σινεμά κουβεντιάζαμε με τον Σίμα.

Μου είπε πως είναι χαζό να φοβάσαι τον θάνατο.

Του απάντησα πως είναι ανθρώπινο να τον φοβάσαι, να φοβάσαι τον πόνο, ή το “πέρασμα”, να φοβάσαι ότι δεν θέλεις να αποχωριστείς τη ζωή, να φοβάσαι που θα βρίσκεσαι μετά… θα είσαι μόνος, θα κλείσουν οι διακόπτες ή θα είσαι με τους αγαπημένους σου και το μόνο πράγμα που θα σου μείνει είναι η αγάπη;

Νομίζω το έργο μας σε αυτό τον κόσμο… σε αυτό το σύμπαν είναι να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε.

Διότι αυτό, όταν φύγουμε θα το πάρουμε μαζί μας… είναι το μόνο μας “φορτίο” στο “ταξίδι″ μας.


ΑΡΧΕΙΟ

Ship to Gaza

Ένα Καράβι Για Τη Γάζα | ShipToGaza.gr