Στο κολαστήριο του Αστυνομικού Τμήματος Δραπετσώνας

March29

Αναδημοσιεύω από το blog του Πιτσιρίκου:

Στο κολαστήριο του Αστυνομικού Τμήματος Δραπετσώνας

 

Αγαπητέ Πιτσιρίκο, νιώθω υποχρεωμένος να μιλήσω γι αυτά που είδα χθες στο Αστυνομικό Τμήμα Δραπετσώνας, στον Πειραιά. Δεν ξέρω πώς αλλιώς μπορώ να βοηθήσω αυτούς τους συνανθρώπους μου και προσδοκώ να συμβάλεις σε αυτό.

Μετά τον ξυλοδαρμό από αστυνομικούς του τμήματος των ανθρώπων, που κρατούνται εκεί, όπως οι ίδιοι μας κατήγγειλαν, ως αντίδραση στην απεργία πείνας που ξεκίνησαν και μετά την απόπειρα αυτοκτονίας του 28χρονου κρατουμένου πρόσφυγα από την Παλαιστίνη Ιμπραχίμ Φαράζ, ενεργοί πολίτες του Πειραιά πραγματοποιήσαμε χθες 27/04/13 πορεία διαμαρτυρίας και συμπαράστασης.

Όταν φτάσαμε έξω από το Α.Τ. Δραπετσώνας ο Διοικητής βγήκε μπροστά από τα ΜΑΤ, που είχαν παραταχθεί, μας ενημέρωσε και επέτρεψε σε μια ομάδα 5 ατόμων να μπούμε και να συνομιλήσουμε με τους ανθρώπους που κρατούνται στα κρατητήρια.

Η εικόνα που αντίκρισα ήταν σοκαριστική. Στο κολαστήριο του Αστυνομικού Τμήματος Δραπετσώνας, 100 άνθρωποι στοιβαγμένοι σε 70 τετραγωνικά, κλεισμένοι στα κρατητήρια για πάνω από 9 μήνες, από την έναρξη του «Ξένιου» Δία. Χωρίς δικαίωμα προαυλισμού (δεν υπάρχει χώρος, μιλάμε για κρατητήρια αστυνομικού τμήματος), χωρίς υγιεινή, να έχουν κολλήσει δερματικές και άλλες ασθένειες λόγω των συνθηκών κράτησης, απελπισμένοι, στα πρόθυρα της αυτοκτονίας.

Ούτε ποντίκια δεν κρατάς σε τέτοιες συνθήκες, τα λυπάσαι. Δεν περιγράφεται η εικόνα. Φανταστείτε τα χειρότερα κρατητήρια που έχετε δει σε ταινία, πολλαπλασιάστε τα επί το άπειρο και πάλι δεν θα έχετε ιδέα.

Δεν θα μπορούσε να μείνει άνθρωπος εκεί μέσα όχι 9 μήνες αλλά ούτε 9 ώρες. Ντρέπομαι και οργίζομαι για το κράτος μου. Ντρέπομαι και οργίζομαι για εκείνους τους αστυνομικούς που τους χτυπάνε, όπως οι κρατούμενοι μας είπαν και φυσικά ο Διοικητής του τμήματος το αρνήθηκε.

Άντεξα σε αυτά που μου έλεγαν τα θλιμμένα και απελπισμένα μάτια τους, άντεξα να συνομιλώ με τον Διοικητή που επιχειρούσε να δικαιολογηθεί, λέγοντας πως προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στον ανθρωπισμό του και στις διαταγές του κ. Δένδια, ο οποίος είναι ο αποκλειστικά υπεύθυνος κατ’ εκείνον για την κατάσταση του Α.Τ. Δραπετσώνας και όλων των Τμημάτων της χώρας.

Κατέρρευσα όμως, όταν είδα μπροστά στα μάτια μου έναν άνθρωπο να σκίζει τη σάρκα του και να γεμίζει αίματα από πάνω μέχρι κάτω, ως τη μόνη λύση που ήρθε στο μυαλό του, μόλις μας είδε, για να βγει από το κολαστήριο που τον κρατάνε και τον βασανίζουν επί 9 μήνες.

Δάκρυσα και για να μην με δουν οι κρατούμενοι ( δεν είναι κρατούμενοι αυτοί, αν υπήρχε κόλαση, αυτοί οι άνθρωποι την βιώνουν εν ζωή ), βγήκα έξω από το κελί και, για να μην τους μεταδώσω και τη δική μου θλίψη, άρχισα να φωνάζω στους αστυνομικούς και τους ψυχολόγους, που είχε στείλει το υπουργείο, εξαιτίας της κινητοποίησης μας.

«Δεν είστε άνθρωποι» τους φώναξα. Εδώ καταπατείται κάθε έννοια Ανθρωπίνου Δικαιώματος και εσείς μας μιλάτε για γραφειοκρατία που σας εμποδίζει να φτιάξετε τις τουαλέτες (2 για 100 άτομα) και για προσπάθεια να ισορροπήσετε μεταξύ του «Ανθρωπισμού» σας και των διαταγών που έχετε. «Ποια προσπάθεια ρε» τους είπα, «αν ήσασταν Άνθρωποι, αν είχατε ίχνος ευαισθησίας πάνω σας θα είχατε μιλήσει εσείς για όσα συμβαίνουν εδώ μέσα, αν είχατε στόφα Ανθρώπου με Α κεφαλαίο, θα είχατε παραιτηθεί και θα ανοίγατε το δρόμο για να πάψει αυτό το έγκλημα». Έχανα τον αυτοέλεγχό μου και βγήκα έξω από το τμήμα.

Αν υπάρχουν αστυνομικοί, διοικητικοί, ψυχολόγοι και άλλοι εργαζόμενοι που έχουν κρίση και ανθρωπιά και διαβάζουν αυτά που γράφω, πρέπει να αναλογιστούν τις ευθύνες τους. Πρέπει να αντιδράσουν. Εμείς είμαστε το Κράτος. Εμείς το αποτελούμε και όχι αυτοί που δίνουν τις εντολές. Αν όμως τελικά το Κράτος είναι ανάλγητο είναι γιατί εμείς που το αποτελούμε είμαστε απάνθρωποι.

Ο Διοικητής του τμήματος ανακοίνωσε στον κρατούμενο που αυτοτραυματίστηκε, ότι θα αφεθεί ελεύθερος, όπως έγινε και με τον Παλαιστίνιο που προσπάθησε να αυτοκτονήσει. Το μήνυμα που πέρασε; Από δω μέσα θα βγείτε μόνο αν αυτοκτονήσετε και αν είστε τυχεροί μπορεί να προλάβουν να σας σώσουν στο νοσοκομείο…

Γιώργος Καρυστινός

 

Έκανα μία μετάφραση στα Αγγλικά του άρθρου. Όποιος ενδιαφέρεται να αναδείξει το θέμα στα ξένα μέσα, μπορεί να την χρησιμοποιήσει. Φαντάζομαι πως ίσως είναι χρήσιμη.

 

In the Hellhole of Drapetsona’s Police Department

 

Dear Pitsirikos, I feel compelled to talk about what I saw yesterday at Drapetsona’s Police Department in Piraeus. I do not know how else I can help these fellow human beings and I expect you to contribute in the following.

After the torturing beatings that occurred by police officers of this department against the people who are held there, a complain was made by the detainees, as a response to the hunger strike that began after the suicide attempt of a 28 year old prisoner refugee from Palestine, Ibrahim Faraj, the active citizens of Piraeus protested in solidarity yesterday (27/04/13).

When we reached Drapetsona’s police department the commander in charge came in front of the lined-up riot policemen, informed us and allowed a group of 5 to enter the police station and talk with people who are held in the detention center.

The image that I saw was shocking. In the hellhole of Drapetsona’s Police Department, 100 people were crammed into 70 square meters room, detained more than 9 months since “Xenios Zeus’s” ministrative operation. They are not able to walk in a courtyard (there is not space for that, we are talking about detention cells at a police department), without hygiene, they have contracted skin and other diseases due to the conditions of the detention, desperate, on the verge of suicide.

Not even rats are kept in such conditions, you feel sorry for them. The image cannot be described. Imagine the worst detention center you’ve ever seen in a movie, multiply it by infinity and still you won’t be able to form the image in your mind.

No human could be able to stay in there for 9 months even for 9 hours. I am ashamed and furious about my State. I am ashamed and furious about those police officers who beat those people, as the prisoners told us while police department’s commander refused – of course.

I endured what those sad and desperate eyes told me, I endured talking to the commander who tried to justify the situation by saying that he is trying to balance the situation between humanity and the orders of Minister of Citizens Protection, Nikos Dendias, who is solely responsible, according to the commander, of the state of Drapetsona’s police department and all the police departments of the country.

I collapsed, however, when I saw before my eyes a man tearing out his flesh, his body filled with blood from top to bottom, as an ultimate solution that came to his mind – when he saw us – in order to get out of this hellhole that keeps and tortures him for 9 months.

I didn’t want the tears that were rushing from my eyes to be seen by the prisoners (those are no prisoners, if there is hell, those people experience it in life), I left the cell, and in order not to pass them my own grief, I began to yell at police officers and the police psychologists who were standing nearby and sent by the ministry due to our mobilization.

“You are not humans,” I cried. In this place every concept of human rights is violated and you talk about bureaucracy that prevents you to build toilets (there are 2 toilets for 100 people) while you attempt to equalize “Humanism” and the orders they have given you. “What effort”? I told them. “If you were Humans, if you had any  sense what so ever, you would have talked about what’s happening here, if you had any Human cells, with a capital H, you would resign and would open the way to stop this crime. ” I lost my self-control and went outside of the department.

If there are any police officers, commanders, psychologists and other employees who have judgment and compassion and read what I’ve wrote, they must consider and reflect their responsibilities. They must react. We are the State. We, the people constitute the State, not those who give the orders. But if the State is ultimately merciless, it is because we, who are part of this, are inhuman.

The commander of the police department announced to the prisoner who was self inflicted that he will be released, as was the Palestinian who attempted to commit suicide. The message that was passed: From here you will leave only if you commit suicide and if you are lucky enough the doctors will manage to save you at the hospital…

Georgos Karystinos

3 Comments to

“Στο κολαστήριο του Αστυνομικού Τμήματος Δραπετσώνας”

  1. Avatar March 29th, 2013 at 2:05 pm Anasto Says:

    Αυτό δεν το είχα διαβάσει, μου είχε ξεφύγει. Μπράβο στους συμπολίτες μας που νοιάζονται, δρουν κι ενημερώνουν και τους υπόλοιπους σχετικά. Είναι σημαντικό και το τελευταίο γιατί εγώ πχ δεν ήξερα τίποτα για την Δραπετσώνα ενώ τώρα θα ψαχτώ ώστε να προστεθώ σε αυτούς που θα δράσουν την επόμενη φορά.

    Αν επιτρέπεις, πέρα από μερικές “χλιαρές” μεταφραστικές διαφωνίες μου, νομίζω πως έχεις κάνει ένα λαθάκι. Λες “the Palestinian who committed suicide” ενώ νομίζω πως το κείμενο πρέπει να μεταφραστεί ως “the Palestinian who attempted to commit suicide”.

    Χαιρετώ


  2. Avatar March 29th, 2013 at 3:16 pm Cyberella Says:

    Σωστό, το διορθώνω αμέσως. Ευχαριστώ.


  3. Avatar April 6th, 2013 at 11:37 pm El infierno de los centros de detención de inmigrantes. El Guantánamo de Drapetsona, Atenas | Todos Somos Griegos Says:

    [...] [...]


Email will not be published

Website example

Your Comment:


ΑΡΧΕΙΟ

Ship to Gaza

Ένα Καράβι Για Τη Γάζα | ShipToGaza.gr